Βάλτε για πειραματόζωο την… μάνα σας.

γραφει ο αρισταρχος

Ζούμε ημέρες απολύτου σχιζοφρένειας. Κάθε υπουργός οικονομικών “πιάνει” τον ταύρο από τα κέρατα και κάνει τους υπολογισμούς του. Τι διάολο οικονομολόγοι είμαστε με πτυχία και περγαμηνές. Τρεις το λάδι τρεις το ξύδι να το φάρμακο, η λύση. Αλλά έχουμε πολλά “κακά” σπυριά να αντιμετωπίσουμε. Για παράδειγμα την τρόικα(δύσκολο), το κοινοβούλιο(ίσως), τον λαό(ποιος τον υπολογίζει αυτόν). Χρειάζεται επομένως και ένα άλλο προσόν αυτό του Προκρούστη!

Μπαίνει λοιπόν πάνω στο κρεβάτι όχι η οικονομία αλλά ό λαός. Αυτός φταίει για όλα, αυτός θέλει “εκπαίδευση” αυτός θα πληρώσει. Και αρχίζουν τα πειράματα, τα σφίξε, ξεσφίξε, τράβα, πίεσε και από κάτω ένα τενεκεδάκι. Που θα πάει, θα του πέσουν τα κέρματα. Γι αυτά είναι κατά βάση όλο το παραλήρημα κι ο βιασμός.

Η μιζέρια έχει τέλος…

Γράφει ο ΙΩΑΝΝΗΣ

Φτάνουμε στο τέλος…

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Άλλοι το ονομάζουν «αναμενόμενο» άλλοι  «προφητεία» άλλοι «επιτέλους»…

Εγώ το ονομάζω «μέλλον».

Γιατί η ζωή δεν σταματά ποτέ. Και συμβαδίζει με την ελπίδα.

Όσο υπάρχει ζωή θα υπάρχει ελπίδα και το αντίστροφο. Γιατί και η ελπίδα από την ζωή τρέφεται και συντηρείται.

Όλα τώρα θα πληρωθούν… και θα ανταποδοθούν.

Αν κάποιος σας ρωτούσε τι θα δίνατε για να αλλάξει αυτή η κατάσταση τι θα απαντούσατε; Ότι δώσατε ήδη πολλά;

Ποιος μωρέ, ποιος…

γραφει ο αρισταρχος

Ξεκίνησα να κάνω ένα απάνθισμα των Κυριακάτικων εφημερίδων αλλά δεν τα κατάφερα. Σταμάτησα πολλές φορές για να γλιτώσω από την οργή και τον πόνο από αυτά που διάβαζα στην εφημερίδα “Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία”.

Δημοκρατία & πολιτική

γραφει ο αρισταρχος

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια μικρή αλλά θαυματουργή χώρα. Τα θαύματά της ήταν εμφανή αλλά κανείς δεν γνώριζε τι ήταν εκείνο που τους ξυπνούσε την δύναμη για το θαύμα. Απορούσαν όλοι με τους κατοίκους της χώρας αυτής που την έπαιζαν σαν γιο-γιο μια στα Τάρταρα και μια στα ουράνια. Σε ένα τέτοιο ανέβασμα ζήλεψαν ακόμη κι οι Θεοί και για να την πονέσουν για την αυθάδειά της πήγαν στον πρώτο, στον μεγάλο και τον παρακίνησαν να κάνει κάτι να ψαλιδιστεί η υπερηφάνεια τους που ξεπερνούσε τα παλάτια τους. Κι εκείνος αφού χάιδεψε τα γένια του και συλλογίστηκε, χαμογέλασε αυτάρεσκα.

Επιλέξτε τα σωστά όπλα…

Γράφει ο ΙΩΑΝΝΗΣ

Ο διάβολος έχει μια πολύ έξυπνη τακτική για να ρίχνει τους ανθρώπους στην απόγνωση. Πρώτα τους δείχνει πόσο ωραία είναι η αμαρτία. Κι αφού την κάνουν τότε τους λέει πόσο λάθος ήταν που την έκαναν. Έτσι ταυτόχρονα πετυχαίνει δύο νίκες με τον ίδιο τρόπο. Να ρίξει τον άνθρωπο στην αμαρτία αλλά να τον απογοητεύσει τόσο πολύ που να  τυραννιέται  για την αμαρτία του σε τέτοιο βαθμό, ώστε να ντρέπεται να ζητήσει την συγχώρεση από τον θεό.

Το ΔΝΤ έχει ως τακτική του την ίδια ακριβώς μέθοδο. Πρώτα ρίχνει  το δόλωμα της δήθεν επιτυχίας μέσω του δανεισμού ( Λεφτά υπάρχουν) και μόλις επιτευχθεί η υπαγωγή τότε αρχίζει την μεταφορά ευθυνών ( Όλοι μαζί τα φάγαμε).

Δεν θα είναι η Ελλάδα μας…

Γράφει ο ΙΩΑΝΝΗΣ

(Αφιερωμένο στον ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑ σε ότι αφορά το «κοινό συμφέρον». Για να μην ξεχνάει  ότι την τελευταία φορά που οι Έλληνες είχαν κοινό στόχο και ταξίδευαν προς το μέτωπο  με το χαμόγελο στα χείλη ήταν στις 28 Οκτωβρίου του 1940. Είχε προηγηθεί όμως ο τορπιλισμός της Έλλης τον δεκαπενταύγουστο του 1940  και η συνδρομή των Ιταλών «συμμάχων» μας στους Τούρκους πριν την Μικρασιατική καταστροφή το 1922. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα χρειαστεί να πάθουμε τα ίδια για να χαμογελάσουμε προσπαθώντας…)

Η ζωή πλέον δεν είναι το ίδιο εύκολη όπως πριν από λίγα χρόνια. Και είναι γεγονός ότι κάθε μέρα όλο και περισσότεροι από εμάς έχουν σοβαρές δυσκολίες για την εξασφάλιση όχι απλά των αναγκών του μήνα, αλλά της εβδομάδας. Σε πολλές περιπτώσεις και της ημέρας.

Μια λίστα μα τι λίστα

γραφει ο αρισταρχος

Έχει τώρα εδώ και τόσο καιρό δεν κάνουμε τίποτε άλλο ασχολούμαστε με την λίστα Lagarde. Βρήκαμε το παιχνίδι της απασχόλησης. Βρήκαμε το κέντρο που θα τραβάει τια φώτα όπως τις μύγες. Έτσι θα περνούν στο σκοτάδι πράγματα και θάματα.

Ο ένας εκ των υπευθύνων για την οικονομική καταστροφή της χώρας δηλώνει στην επιτροπή αδιάφορα “την έδωσα για φύλαξη στο γραφείο μου και δεν θυμάμαι σε ποιόν” Λες και μιλάει για το σακάκι του ή την ομπρέλα του. Ο έτερος Καπαδόκης που την κρατούσε μαντρωμένη στα συρτάρια του την βγάζει και την δίνει στον Στουρνάρα ύστερα από το μπάχαλο ενός μηνός. Με πλήρη αδιαφορία για τους εμπεριεχομένους σ’ αυτήν την παραπειστική λίστα που κατά πάσα πιθανότητα υποκρύπτει φοροφυγάδες. Και τον φαντάστηκα πως την πετούσε στον υπουργό των οικονομικών όπως πετάει το frisby. Μα καλά είναι δυνατόν να μην είχε ενημερωθεί ο εκ των υπευθύνων για το χάλι μας Mr Giorgos Papandreou για την ύπαρξη αυτής της ξεδιάντροπης λίστας; Και βέβαια ήξερε. Να δούμε πότε θα μάθουμε εμείς.

Τα κούτσουρα βλάπτουν σοβαρά την υγεία…

http://wp.me/pWOiz-GOp

Δεν περνάει μέρα που δεν αναφέρονται τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης στις βλαβερές συνέπειες της καύσης ξύλων αντί του πετρελαίου. Είναι δε τέτοια η θέρμη που παρουσιάζουν τα συγκεκριμένα ρεπορτάζ, όσο ποτέ δεν είχαν για τις συνέπειες του καπνίσματος ή των ναρκωτικών. Σαν να είναι η καύση των ξύλων μεγαλύτερη μάστιγα από τα ναρκωτικά και πιο βλαβερή για την υγεία από το κάπνισμα…

Έφτασαν στο σημείο προχθές στην κρατική τηλεόραση να παρουσιάζουν με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες πώς μικροσωματίδια-παράγωγα της καύσης του ξύλου απορροφώνται από το τριχωτό της κεφαλής και μπαίνουν στον εγκέφαλο του ανθρώπου όπου μπορούν να προκαλέσουν ανεπανόρθωτες ζημιές…

ΚΑΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ !!!!!!!!!

http://wp.me/pWOiz-GHj

Τίποτα δεν είναι όπως παλιά, τίποτα δεν έχει μείνει από κείνη την ζεστασιά των ανθρώπων, εκείνη την ζεστασιά που έκανε τον χειμώνα καλοκαίρι μέσα στις καρδιές μας.
Τίποτα δεν έχει μείνει από την ζωντάνια των ανθρώπων, εκείνη την ζωντάνια που την έβλεπες από τον έφηβο που ξεκινούσε να ονειρεύεται τα πρώτα του όνειρα, μέχρι τον παππού που περπατούσε με ψηλά το κεφάλι γεμάτος περηφάνια.

Τίποτα δεν έχει μείνει από τις παρέες των φίλων, εκείνες τις παρέες που κάθε χρόνο στις γιορτές μαζευόταν στα χωριά για να τραγουδήσουν, να πιουν λίγο κρασί, να μοιραστούν τον χρόνο που πέρασε και να ευχηθούν για τον επόμενο.

Απανθίσματα των Κυριακάτικων εφημερίδων (Lagarde)30/12/2012

γραφει ο αρισταρχος

Θα απανθίσω σήμερα μόνον ότι αναφέρεται στην περίφημη Lagarde list που μας απασχολεί εδώ και τόσο καιρό. Όλοι, κυβερνώντες και παρεξουσιαστές βρίσκονται πάνω στο σανίδι και φωτίζονται με τους προβολείς της δημοσιότητας. Τους βλέπουμε όλους έναν προς έναν. Τα φώτα είναι δυνατά και δεν αφήνουν σκιές. Μόνο που αυτοί, είναι οι τυφλωμένοι και δεν μπορούν να δουν το ακροατήριο. Να δουν την κατάντια του, την καταστροφή του. Ένας από τους “ευφυείς ” πρωταγωνιστές έβγαλε ξαφνικά φωνή μεγάλη “Λίστα Λαγκάρντ!”. Έκανε ένα γύρω ο κεντρικός προβολέας με μεγάλη ταχύτητα και δεν μπορέσαμε να δούμε παρά μόνο περιγράμματα. Ύστερα έκατσε πάνω στον επίορκο. Σε κάθε έργο υπάρχει ένας επίορκος ειδάλλως, είναι άνευ ενδιαφέροντος.  

Οι “χαλασμένοι”, εμείς.

γραφει ο αρισταρχος

Όταν στις 28 Μαΐου του 1979 ο Καραμανλής υπέγραφε την συμφωνία ένταξης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα κάποιος από εμάς που παρακολουθούσαμε ζωντανά από την τηλεόραση όλη την τελετή από το Ζάππειο πέταξε μια κακόηχη παρόλα “Τώρα θα τους χαλάσουμε κι αυτούς”.

Έτσι ήμασταν πάντα, “χαλασμένοι”. Τώρα το διαπιστώνουμε εξ αιτίας όλων αυτών των Ελλήνων δεύτερης και τρίτης γενιάς που γαλουχήθηκαν μεν με τα Ελληνικά ιδεώδη αλλά με νοοτροπίες εκτός Ελλάδας. Φέρνουν έναν νέο αέρα πολύ πιο τεχνοκρατικό απ’ ότι οι γηγενείς εντός των συνόρων μας. Προσπαθούν να εφαρμόσουν κάποιους κανόνες ορθολογιστικούς. Πάνω σε μια ασφυκτικά δεμένη με το παρελθόν Ελληνική κοινωνία και άρα σκληρή χωρίς επιτρεπτές αποκλίσεις σ’ αυτό που ήταν και σ’ αυτό που είναι. Σ’ αυτό που θέλουμε να είναι. Χωρίς τα ξενόφερτα πασπαλίσματα αυτά που εύλογα δημιουργούν στο Έλληνα τα ρήματα “Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας”. Όταν θέλουμε να χωρίσουμε την ήρα από το σιτάρι ξέρουμε να εφευρίσκουμε Καιάδες. Όταν πηγαίνουμε εκτός της πατρίδας ξέρουμε να σεβόμαστε νόμους και κανόνες. Κάτι που δεν κάνουμε μόλις πατήσουμε τα πάτρια. Γιατί; Τυχαίο;

Φτάνει ρε, …

γραφει ο αρισταρχος

Για τόνομα του Θεού, σταματήστε. Μια χούφτα μείναμε ανάμεσα σε ένα εκατομύριο αθλιοφουκαράδες που γαντζώθηκαν επάνω μας σαν τις ψείρες. Μια χούφτα που βολοδέρνουμε σε Σκύλλα και Χάρυβδη σε σατανάδες και δαιμόνια. Μια χούφτα μελλοθανάτων.

Παίρνετε, κόβετε, προσθέτετε και μας αδειάζετε την ύπαρξή μας. Μου φάγατε τους κόπους και τον ιδρώτα μιας ζωής και μου κόψατε τα όνειρα που έκανα για τα παιδιά μου. Ύστερα βγαίνετε στα μέσα μαζικής επίθεσης με κάτι ανεκδιήγητα μπουμπουκάκια και άνθη όλων των αποχρώσεων βαλμένα σε γλάστρες και μας αποτελειώνετε. Με ξεδιάντροπες δηλώσεις “φταίνε οι άλλοι που πήγαν τζάμπα τα μέτρα και βλέπουμε φώτα από πίσω από το τούνελ.” Ξέρετε τι είναι αυτά τα φώτα; Τα φώτα του νεκροταφείου μας. Τα φώτα του δικού σας νεκροταφείου.

Τι ωφελείται άνθρωπος …

γραφει ο αρισταρχος

“Τι ωφελείται άνθρωπος εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή” (Ματθ. ιστ’26)

Καλά εν τάξει, είσαι μικρής ηλικίας. Όχι; Ωραία, είσαι κάποιας ηλικίας. Όχι και τόσο; Πόσο με υπολογίζεις; Πόσο σε υπολογίζω; Πάνω κάτω …χμ, άστο. Πάμε παρακάτω. Άσε τα χαζά και δώσε λίγη ώθηση στο ηθικό. Κάνε … ας πούμε …θετικές σκέψεις. Καλά τρίχες κατσαρές, είπα κοτσάνα. Τι θετικές σκέψεις να κάνεις παρέα με την μοναξιά. Κι εγώ τι είμαι ρε. Άσε εσύ είσαι το άλλο μου εγώ. Ε τότε, πάρε το αποβλακωμένο σου σαρκίο και πάντο μια βόλτα. Πούου; Εγώ θα σου πώ;

Απανθίσματα των εφημερίδων της Κυριακής

γράφει ο αρισταρχος

—–ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Βγάζουν από το ψυγείο τον Σιμήτη. Δεν ξέρω τι να σημαίνει αυτό αλλά η ντουλάπα με τους σκελετούς και τους βρικόλακες έπρεπε να είχε ανοιχτεί και να ήταν μέσα.

13.5δις έφυγαν από τις τράπεζες την τελευταία εβδομάδα. Αυτό κι αν είναι είδηση. Πως με τέτοια αντιπατριωτική κίνηση μπορώ να σε πιστέψω ωρέ Αντώνη. Ας είχα την χάρη να σε κάνω καρικατούρα του  Δον Κιχώτη και Σάντσα Πάντσα εκείνον τον Χατζηδάκη.