Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

Ιντερνετίνη

“… δεν έχεις; Περίμενε τον Σαμαρά να σου δώσει δωρεάν wi-Fi.”
Έμεινα να βλέπω ψηλά πάνω στην οθόνη την ένδειξη «δεν είναι δυνατή η σύνδεση στο διαδίκτυο» με το γνωστό δεινοσαυράκι σε προφίλ. Στο router αναμμένο το πρώτο λαμπάκι σταθερά, το δεύτερο και το τέταρτο κυνηγιούνται παιχνιδιάρικα. Πανικοβλήθηκα και μονάχα στην ιδέα χωρίς την δόση της ιντερνετίνης! Και, τελικά ήταν λάθος μου που πήρα τηλέφωνο(απ’ το κινητό γιατί το σταθερό είναι κομμένο) ν’ ακούσω να μου λένε “Το internet είναι κομμένο λόγω χρέους” Ωραία! Και είναι Παρασκευή, και έρχεται Σαββατοκύριακο. Λεφτά για άλλες δραστηριότητες δεν υπάρχουν και άρα τι μου μένει; Να παίξω κρεμάλα με τον εαυτό μου. Κι όποιος κρεμαστεί.

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

Αόρατη παρουσία

“Αυτοί μας χάλασαν χωρίς ντουφέκια και οβίδες παρά μόνο με τον ευρωδούρειο και κάποιους προδότες!”
Απρόσκλητος βρήκα μια θέση εκεί δεξιά πάνω στο τέρμα της γαλαρίας και κάθισα. Αόρατος, γιατί παρόν ήταν μονάχα το πνεύμα μου. Το σώμα μου αναπαύονταν σε διθέσιο “επαναστατικό” καναπέ. Μπροστά μου όλο το panel του enikos (e-νίκος) που απαρτίζεται από πολιτικούς, νομικούς, δημοσιογράφους και πίσω εμείς οι ακροατές-θεατές άσημοι και αμύητοι σε στούντιο και προβολείς μικρόφωνα και τσιτάτα. Ακούραστος, έξυπνος, γνώστης ο  Αμφιτρύων Νίκος Χατζηνικολάου όαση ενημέρωσης μέσα στην επιτηδευμένη δημοσιογραφία του τόπου. Οι πληροφορίες, οι ατάκες, οι γνώσεις, οι διαπιστώσεις φέρνουν τον γύρο του πάνελ και με την διαμεσολάβηση του οικοδεσπότη ακούγονται σε μετάφραση αλήθειες κρυμμένες πίσω από πόρτες και συρτάρια, CD και στικάκια. Και χαίρεται η ψυχή να ακούει μόνο αλήθειες και πονάνε τ’ αυτιά ν’ ακούν τις αμαρτίες των ανθρώπων της φυλής μας. Αλλά έτσι είναι η αλήθεια, πάντα πονάει.

Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014

Φέρτε τα λεφτά από τα στρώματα!

«Ζωή που δεν μοιράζεται είναι ζωή κλεμμένη»
Ανοιχτή η αγορά την Κυριακή που μας πέρασε. Γεμάτοι οι δρόμοι και εν πολλοίς και τα μαγαζιά με τις εκπτώσεις. Τα μπαράκια γεμάτα, τα καφέ επίσης. Οι ταβέρνες λίγο πολύ με αρκετό κόσμο και οι δρόμοι μποτιλιαρισμένοι. Τι διάολο σκέφτηκα δίνουν δωρεάν καύσιμα; Μοιράζουν δωρεάν ρούχα και διάφορα; Και σήμερα, Δευτεριάτικα, μπαίνω σ’ ένα Γερμανικό super market και παθαίνω την πλάκα μου. Πρώτα πρώτα δεν υπήρχε θέση στο parking ούτε για ποδήλατο, ύστερα μέσα… ο ένας πάνω στον άλλο και κυρίως στα ρούχα και είδη αυτοκινήτου. Και αναρωτιέμαι αν υπάρχουν λεφτά για τέτοιες αγορές ή μόνο σε μένα και επιλεκτικά σε κάποια άλλα άτομα έπεσε η κρίση με πάταγο χωρίς να μας αφήσει φράγκο για “διασκέδαση” για να αποφύγω την λέξη ρούχα, αξεσουάρ αυτοκινήτων, καύσιμα για κίνηση ή… καφέ!

Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

Παρέα κοντά με τον θάνατο

“Ψυχολογικά παρείδωλα μιας προσπάθειας ταύτισης με το υπέρτατο που μας έδωσε το δικαίωμα στο φόνο.”
Είδα τον Φαέθωνα. Μ’ εκείνο το άρμα που έβγαζε φωτιές και τόσερναν τα άλογα του ήλιου . Ανέβαινε με ταχύτητα και ύστερα πάλι βουτούσε μουγκρίζοντας με δύναμη στην γη μέχρι που κουρασμένος έγειρε να κοιμηθεί και τότε… μου μπήκε ο πειρασμός. Ζεμένο το άρμα όπως ήταν με τα χρυσά του ήλιου τ’ άλογα ιδρωμένα ακόμη με προσκαλούσε και προκαλούσε. Κι εγώ δεν το άφησα λεπτό, τ’ άρπαξα από τα γκέμια και ξεγλίστρησα σε γρήγορες στράτες. Θα ορκιζόμουνα πως αυτό που έβλεπα να διασχίζει με τρομερή ταχύτητα τον αέρα δεν ήταν παρά ο  Ίκαρος που δοκίμαζε τα καινούρια του φτερά. Κάλπαζαν μανιασμένα τ’ άλογα ξεφυσώντας φωτιές και καπνούς υπακούοντας σε κάθε μου εντολή και κάθε τράβηγμα στο γκέμι. Σε κλάσματα πλαγιοδρόμησα δίπλα του σε παράλληλη πορεία και ίση ταχύτητα.

Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2014

Κάποτε, όταν οι ρόλοι αλλάζουν

“…ήξερε πως η γοργόνα που ονειρεύτηκε… δεν θα τούκανε ποτέ το χατίρι…”
Αυτό το ταξίδι το φοβόταν εδώ και πολύ καιρό. Και στο τέλος δεν το απέφυγε ήδη γινόταν. Ήταν ένα ταξίδι επιστροφής σε ότι εδώ και σαράντα χρόνια πάσχιζε να λησμονήσει. ‘Ένα ταξίδι για τον μικρό του γιό και υποψήφιο ναυτίλο περασμένο σε σχολή εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Βροχερός ο καιρός και ο δρόμος μακρύς . Το μυαλό του κόλλησε εκεί πριν σαράντα χρόνια στα δικά του εικοσάχρονα…
Τόπε για πείσμα, για διέξοδο, και τόκανε. Όταν όμως κάτι δεν έρχεται από το οικογενειακό θυμικό δύσκολα το αποδέχεσαι κι ας το έκανες για πείσμα ή γιατί απλά σε γοήτεψε η ιδέα του. Της θάλασσας δεν της φτάνει μονάχα η αγάπη θέλει  και κάποια βιώματα παιδικά, ακούσματα ζωής για να σε δεχτεί δικό της, αδερφό της. Τα αγνόησε όλα και από πείσμα πήγε να σπουδάσει την θάλασσα. Μύγα μες το γάλα ο ανατέλων θαλασσοεργάτης ανάμεσα στους στεργιανούς, στους ορεσείβιους. Δεν πτοήθηκε όμως και μόνο από περηφάνια προχώρησε για νάχει στα είκοσι ένα τον τίτλο τζόβανου, υποψήφιου πλοίαρχου.

Παρασκευή, 3 Ιανουαρίου 2014

Ζητάω δουλειά. Ότι νάναι!

… κάηκα με τις δικές σου επιλογές, ευτυχώς μόνο σαν επιστήμονας.
katazititeΆνοιξα το mail μου πάλι. Καμιά απάντηση στα τόσα βιογραφικά που έστειλα, ούτε καν εθελοντισμό. Άδειο το βλέμμα μου, σκέψη καμιά. Βαρέθηκα να βλέπω και κείνο το κλισέ. Ξέρεις πόση ώρα μου πήρε να το φτιάξω; Το ζωγράφιζα όλη μέρα. Γράψε, σβήσε, γράψε, σβήσε. Εύκολο είναι να κάνεις την προσωπογραφία σου και μάλιστα όσο πιο πολύ μπορείς οικεία σ’ αυτόν που θα τη διαβάσει; Σεμνή, περιεκτική, μεστή και… να πείθει.
«Νέος 25 ετών με εκπληρωμένες τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις  Μηχανικός απόφοιτος  Πολυτεχνίου με ειδικότητα Μηχανολόγος ζητεί ανάλογο εργασία μέσα στην Ελλάδα. Άριστη γνώση Αγγλικής, Ιταλικής γλώσσας. Πολύ καλή γνώση Auto CAD και Solid Works
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Affiliate Network Reviews