Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2012

Ας δείξει ο χρόνος…


Κόμματα… χρώματα… σιχάθηκα…
Υπάρχει επιτέλους κάποιος να ακούσει τη λογική; Όχι τη λογική των πολλών. Την κοινή λογική. Την απλή λογική της καθημερινότητας. Τη λογική ενός μέσου ανθρώπου. Τη λογική που χρειάζεται να υπάρχει μέσα σε ένα 24ωρο ώστε ο κάθε άνθρωπος να μπορεί να ζει, χωρίς να προβληματίζεται για πράγματα ψεύτικα και φτιαγμένα για να του βγάζουν το λάδι χωρίς να φταίει. Υπάρχει;;; Κάποιοι ισχυρίζονται ότι τα κόμματα μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση. Και όχι απλά το ισχυρίζονται αλλά τα ψηφίζουν κιόλας. Και αν τους ρωτήσεις γιατί τα ψήφισαν ενώ δεν τηρούν αυτά που λένε το γυρνάνε στην “εις άτοπο απαγωγή”… δηλαδή τι θα γινόταν αν δεν τα ψήφιζαν ή ψήφιζαν κάποιο άλλο και φυσικά απαντούν οι ίδιοι στην υπόθεση τους με το χειρότερα δυνατό καταστροφολογικό σενάριο…
Πόσες φορές πρέπει να σας πει κάποιος ότι κόμμα = παρωπίδες;

Ο καναπές της Καλής Εποχής


Γραφει ο αρισταρχος
Τα μέτρησες έξη φορές απ’ το πρωί. Αυτά είναι. Όσο και να τα μετρήσεις τόσα θα μείνουν, εξήντα τρία ευρώ και κάτι πεντάρες. Κάθε φορά ψυχοπλακώνεσαι, βρίζεις, αγανακτείς και ύστερα θολούρα, κενό. Όλα γίνονται κουβάρι αθέατο. Κι όμως ξέρεις πως είναι εκεί. Το νιώθεις που σε πιέζει το στομάχι κι ανεβαίνει προς τα πάνω για να σε πνίξει.
Τι να πρωτοπληρώσω μ’ αυτά ρε γαμώτο. Σήμερα μούρθε και το εξώδικο από την τράπεζα για κείνα τα διακόσια εβδομήντα ευρώ, υπόλοιπο από μεγάλο δάνειο. Δεν αξιώθηκα να το ξοφλήσω και τώρα ξευτιλίζομαι γι πενταροδεκάρες. Άει σιχτήρ, παλιοκερατάδες. Παλιοκλεφτρόνια.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Affiliate Network Reviews