Πριν χαθεί για πάντα…

Γράφει ο ΙΩΑΝΝΗΣ

Είναι γνωστή η ιστορία με τον Ινδιάνο παππού που μιλάει στο εγγονάκι του και του περιγράφει τη διαφορά ανάμεσα στο καλό και στο κακό, παρομοιάζοντας τα με λύκους.

Όταν ο μικρός Ινδιάνος ρωτά ποιος από τους δύο λύκους νικά, η απάντηση του γέροντα είναι αποστομωτική… «Αυτός που ταΐζεις περισσότερο».

Η απάντηση του γέροντα θα μπορούσε να δοθεί όχι μόνο στη μάχη του καλού με το  κακό αλλά και σε διάφορες άλλες περιπτώσεις μέσα στη ζωή. Το βασικό όμως είναι ότι ο σοφός γέροντας μιλώντας για το καλό και το κακό γενικεύει ώστε κάθε πτυχή της ζωής που έχει τις επιλογές ανάμεσα στο καλό και στο κακό να έχει και  απάντηση.

Ας κάνουμε αγάλματα σε όλους τους πολιτικούς μας για την τεράστια προσφορά τους στην ανθρωπότητα!!!!!!

 γράφει ο Άκης κουστουλίδης

Τον τελευταίο καιρό έχω περάσει στο στάδιο της ένωσής μου με την φύση. Έχοντας κουραστεί από τα πολλά τα λόγια και τα πύρινα επαναστατικά γραπτά των διάφορων συναγωνιστών μου και των αντίπαλων βολεμένων φίλων μου, έβαλα σε δράση ένα σχέδιο το οποίο το είχα καλά κρυμμένο μέσα στα όνειρά μου.

Πρακτικά αφού μου τελείωσαν οι δουλείες με τα ευρώπουλα και από την στιγμή που δεν ήμουν από αυτούς που έδωσα την ψήφο μου για μια θέση, ήρθα στο σημείο όπου ή έπρεπε να πάω στο εξωτερικό, ή να κάτσω εδώ και να παλέψω μαζί με κάτι λίγους τρελούς που πιστεύουν ακόμη στο μεγαλείο του ανθρώπου.

Τέτοιαν ημέρα…

γραφει ο αρισταρχος

Σήμερα είναι 23 Μαρτίου. Σε δύο ημέρες θα γιορτάσουμε την ανάμνηση της έναρξης  του αγώνα μας για την πολυπόθητη ανεξαρτησία της πατρίδας μας. Ακριβώς 368 χρόνια κάτω από την Οθωμανική κυριαρχία. Μια Ελλάδα που ανάσανε κρυφά, πολλαπλασιάζονταν κρυφά, μορφώνονταν κρυφά, οπλίζονταν με το σαράκι της λευτεριάς κρυφά. Έφτασε εκείνη η πολυπόθητη μέρα και φούσκωσαν τα στήθια με ενθουσιασμό. Φόρεσαν τις καθαρές φουστανέλες και τα περιποιημένα τσαρούχια, στράβωσαν το κόκκινό τους φέσι κι έβαλαν τα κουμπούρια τους στο σελάχι. Ύστερα πήραν της μάνας και του πατέρα την ευχή για να καταλήξουν μπροστά στα πετραχήλια της ορθοδοξίας να πάρουν την ευλογία της για την καλή έκβαση του αγώνα που άρχιζε σε όλο το Ελληνικό βιλαέτι.

Ένας αγώνας άνισος που τον άντρωνε η δύναμη και η δίψα της ψυχής για ελευθερία. Και τα διαζευκτικά δεν ήταν πολλά. Ένα “ταν ή επί τας” μεταφρασμένο στην πραγματικότητα του 1821. “Ζωή ή θάνατος”. Περιθώριο για κάτι άλλο δεν υπήρχε. Αυτή ήταν η γνώριμη Ελληνική λεβεντιά ζωντανεμένη από αμέτρητα παλικάρια όσα και οι Έλληνες. Όλοι ήρωες αθάνατοι. Για μια ιδέα, την ελευθερία.

Πρέπει να ξεπεράσουμε το ταμπού! Πρέπει τελειώνουμε με αυτἠν την ΕΕ

http://wp.me/pWOiz-KaA

Πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Η ΕΕ από ένωση κρατών έχει καταντήσει γερμανική ηγεμονία. Οι παράλογες απαιτήσεις και η ηγεμονικές τάσεις της Γερμανίας έχουν διαστρέψει την ιδέα της ενότητας των λαών. Κι όπως κάθε συμμαχία που καταλήγει σε ηγεμονία οδηγεί ιστορικά σε καταστροφές.

Πρέπει λοιπόν να διαλυθεί τώρα αυτή η ΕΕ. Δεν μπορεί πλέον να υπάρξει και να διασφαλίσει την ευημερία των λαών της. Φέρνει μόνο την καταστροφή. Και λέω ότι πρέπει να διαλυθεί τώρα γιατί είμαι σίγουρος ότι θα αυτοκαταστραφεί σε εύλογο χρονικό διάστημα και θα καταστραφεί με τεράστιο κόστος και δυστυχώς ανθρώπινες απώλειες κυρίως στον νότο.

Χρυσοπράσινο φύλλο…

γραφει ο αρισταρχος

Kαι τώρα τι γίνεται; Θα βγει η Κύπρος από το ευρώ; Θα πτωχεύσει; Θα χάσει τα πετρέλαια και το αέριο μαζί; Τα πάντα παίζονται. Όλα είναι ρευστά και κανένας δεν μπορεί να πει με σιγουριά κάτι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι Μέρκελ και Σόϊμπλε έσπασαν τα μούτρα τους. Έσπασε ο τσαμπουκάς τους! Αυτό που περίμεναν να συμβεί και να κλείσει ομαλά ήταν η εντός τριημέρου υποταγή στην μπότα τους η μικρή δεύτερη Ελληνική πολιτεία “για να ξεμπερδεύουμε με αυτή την κακιά φάρα”.

Έλα όμως που αυτή η κακιά φάρα βρήκε στο πρόσωπο της μεγαλονήσσου τα ΟΧΙ και τα μολών λαβέ του Ελληνισμού προς δόξαν των Ελλαδιτών χειροκροτητών και ευκόλως πεισθέντων για ψήφιση οτιδήποτε παρά τω οιονδήποτε ακόμη και χωρίς ανάγνωση του προς ψήφιση περιεχομένου. Μια φορά την πάτησαν το 74 με το πραξικόπημα, δεύτερη δεν το ματακάνουν. Βλέπεις σαν παιδιά της Αφροδίτης γνωρίζουν πως το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού.

Ακόμη είστε στις καρέκλες σας πολιτικοί ανδρείκελα;

http://wp.me/pWOiz-JZB

ΝΑΙ! Βρέθηκε ένα μικρό νησάκι κάπου σε μια άκρη της Μεσογείου να πει βροντερό ΟΧΙ στο να γίνει προτεκτοράτο. Μέχρι και οι κυβερνητικοί βουλευτές της Κύπρου που έως και σήμερα το πρωί σε κυπριακά και ελληνικά κανάλια έλεγαν για την αναγκαιότητα της υπερψήφισης του πλάτσικου στους λογαριασμούς των Κυπρίων, αλλιώς οι επιπτώσεις θα είναι χειρότερες(!), αναγκάστηκαν να απόσχουν για να μην ρεζιλευτούν, να μην στιγματιστούν με την ρετσινιά του προδότη της χώρας τους, μπροστά στην κατακραυγή!

Και ω του θαύματος!!!

Αντί η Κύπρος να έχει εξαφανιστεί από τον χάρτη αυτήν την στιγμή, όλοι στην Ευρώπη έχουν στραφεί εναντίον της παράλογης απόφασης του προχθεσινού Eurogroup, για το οποίο ακόμη δεν μάθαμε ποια ήταν η θέση της Ελλάδας του Σαμαρά και του Στουρνάρα.

Γράμμα από την Ελλάδα. Μάρτης 2013.

γραφει ο αρισταρχος

Πλησιάζει η μεγάλη γιορτή της παλιγγενεσίας η 25 Μαρτίου ημέρα κήρυξης της Ελληνικής επανάστασης για την ανεξαρτησία της πατρίδας μας από το τετρακοσίων ετών γονάτισμα πάνω από τα Τούρκικα τσαρούχια και το χατζάρι πάνω στο σβέρκο μας. Κάτι τέτοιες μέρες , δεν ξέρω, με πιάνει μια μελαγχολία σ’ αντίθεση με τα νεανικά μου χρόνια που τρελαινόμουν στην ιδέα πως θα γέμιζα με όλους αυτούς τους υπέροχους Έλληνες που έδωσαν με ανυπέρβλητη τόλμη τη ζωή τους για ένα όνειρο που ποτέ δεν έζησαν. Την ελευθερία! Περιδιαβαίνοντας στους ατέρμονες διαδρόμους του διαδικτύου έφτασα, ίσως εσκεμμένα, στο υπέροχο ποίημα του Πυθαγόρα απαγγελμένο/τραγουδισμένο από την εκφραστική φωνή της Μαρινέλλας. “Γράμμα από το μέτωπο” με αναφορά στο έπος του ’41(τι σημασία έχει το πότε;) .

Δεν βαρέθηκες φίλε μου να ελπίζεις να ζήσεις μέσα σε μια σάπια δημοκρατία;

γράφει ο Άκης Kουστουλίδης

Έχει καιρό τώρα που έριξα τον εαυτό μου στην πραγματικότητα που μας παρουσιάζουν οι πολιτικοί μαζί με τα κανάλια.
Προσπάθησα να γίνω στην φαντασία μου ένας πολίτης νόμιμος και έγινα ένας αριθμός.
Προσπάθησα να φανταστώ την ζωή μέσα από την δική τους προτεινόμενη  δημοκρατία και ένιωσα δούλος.

Προσπάθησα να κατανοήσω την γλώσσα τους μα είδα ψέμα τυλιγμένο από άπειρες όμορφες λέξεις των προγόνων μου .
Προσπάθησα να σχεδιάσω τον επαγγελματικό μου μέλλον μέσα στην δική τους αγορά και βρέθηκα σε ένα κελί για φοροφυγάδες.
Προσπάθησα να φανταστώ την οικογένειά μου μέσα στα πρότυπα της κοινωνίας που μας λανσάρουν κάθε μέρα και είδα παιδιά πεινασμένα με δάκρυα στα μάτια.
Προσπάθησα να φανταστώ την Ελλάδα δημοκρατικά ελεύθερη μα είδα μοναχά τυράννους.
Προσπάθησα να πιστέψω στην ελπίδα για έναν καλύτερο μέλλον μα έχασα την πίστη μου για λευτεριά.

Kazan kazan!

γράφει ο αρίσταρχος

Έχουμε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα με την υφαλοκρηπίδα και με τους Τούρκους στο Ανατολικό Αιγαίο. Και συγκεκριμένα από Ρόδο σε Καστελόριζο. Ακόμη από την εποχή του Αντρέα Παπανδρέου με το περίφημο mea culpa και την εν συνεχεία αξίωση των γειτόνων με τo casus belli. Και για όλα φταίει το πετρέλαιο που κρύβεται κάτω από τα νησιά μας αλλά και η αδυναμία μας να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας όπως απορρέουν από το διεθνές δίκαιο.

Πάνω σ’ αυτή την αδυναμία η Τουρκία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο προσπαθεί να χτίσει γκρίζες σκιές που θα αμφισβητήσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας. Και μέχρις ενός σημείου το πετυχαίνουν να μας απαγορεύουν να “ανοίξουμε μια τρύπα στην αυλή μας”! Ναι ακριβώς έτσι, έρχεται ο γείτονας και σου απαγορεύει στην αυλή σου να σκάψεις. Πόσο δίκαιο φαντάζει αυτό;

Έχεις ευθύνη για τον θάνατο της Πατρίδας σου.

Γράφει ο ΙΩΑΝΝΗΣ

Έλληνα ξύπνα. Ξύπνα επιτέλους.

Σταμάτα να βάζεις ταμπέλες. Σταμάτα να κάνεις αυτό που τα ΜΜΕ και το κομματικό σύστημα κάνει σε καθημερινή βάση για να συνεχίσει να υπάρχει.

Ποιος συμφωνεί με τον άλλον στα πάντα; Ποιος ταιριάζει με τον άλλο στα πάντα;

Αν ένας αριστερός είναι ανώμαλος σημαίνει ότι είναι όλοι ανώμαλοι;

Αν ένας δεξιός είναι αδερφή σημαίνει ότι όλοι οι δεξιοί είναι αδερφές;

Είναι δυνατόν να παίζετε το παιχνιδάκι τους μεταξύ σας;

Ξέρετε τι είναι η ταμπέλα; Άρνηση του δικαιώματος της μετάνοιας.

ΔΟΣΙΛΟΓΙΑΔΑ

Γράφει ο ΙΩΑΝΝΗΣ

ἄνδρα μοι ἔννεπε, μοῦσα, πολύτροπον,
ὃς μάλα πολλὰ…….

………………

ΡΑΨΩΔΙΑ Ω

Μπε κάνουν τα πρόβατα, το ίδιο και τα γίδια.

Μα ο άρχοντας τους άφησε, νωρίς να τα μαντρώσουν.

ΜΗ! ΩΙΜΕ! ΜΗ ΤΟΥΣ ΘΩΡΕΙΣ!

Που κλέβουν τους αμνούς σου!

Τσίριξε ο αλλοίθωρος, στους δύο μαντραχαλάδες.

Λέει ο πρώτος , ο Χοντρός, με το βαρύ το χέρι.

Αφήστε τα καμώματα. Και μην πολυλογιέστε.

Πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι 40 θα ναι.

Και στις δημοσκοπήσεις μας, πάλι αρχηγός θα είμαι

Τι λες πάλι ρε τόφαλε , βουζούνι και κεφάλα;;

Θαρρείς πως δεν το ξέρουνε, πως πείραξες τα πάντα;

Θαρρείς πως το στικάκι σου, δεν ξέρουν που το κρύβεις;

Είπε ο Ζητοκούνελος γνωστός για τη μπινιά του.

Εγώ είμαι το λάθος…

Γράφει ο Άκης Κοστουλίδης

Ναι εγώ είμαι ο λάθος συντελεστής και πάει όλη η κοινωνία κατά διαόλου.

Εγώ είμαι το λάθος από τότε που δεν πήδηξα από την κολυμβήθρα όταν με βαφτίζατε χωρίς να με ρωτήσετε.
Εγώ είμαι το λάθος από τότε που δεν την κοπάνησα από τα βιβλία σας που μου σφηνώνατε μέσα στον εγκέφαλό μου.
Εγώ είμαι το λάθος γιατί υπηρέτησα την μαμά πατρίδα και αυτή σε αντάλλαγμα με σκοτώνει κάθε μέρα και από λίγο.
Εγώ είμαι το λάθος που δεν λάδωσα………..στον ΟΑΕΔ για να πάρω την επιδότηση.

Τρύπιοι…

Γράφει ο ΙΩΑΝΝΗΣ

Δεν μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος με 586 ευρώ… αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά.

Φοβερή δήλωση έκανε ο «αχινός». Και ακολούθησε και εξίσου φοβερή δήλωση του άλλου βλάκα. Λες και η χώρα έχει ανάγκη από διαγωνισμό βλακείας και έχουν θέσει μόνιμη υποψηφιότητα για βραβείο. Έχετε νικήσει ρε. Δεν έχετε ανταγωνισμό. Καταλάβετε το.

Το τραγικό  της δήλωσης δεν είναι ότι δεν μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος με 586 ευρώ.

Το τραγικό είναι ότι πρέπει να ζήσει μια οικογένεια με 586 ευρώ. Και το τραγικότερο είναι ότι υπάρχουν οικογένειες χωρίς καν 1 ευρώ.

“Σύντομα”…

Γράφει ο ΙΩΑΝΝΗΣ

Διαβάζω σε blogs και σε διάφορα sites άρθρα αλλά και σχόλια περί της κατάστασης στην Ελλάδα.

Και η πλειοψηφία αρθρογράφων και σχολιαστών  εδώ και αρκετό καιρό, χρησιμοποιεί τη λέξη «σύντομα».

Όλοι βλέπουν να επιβεβαιώνονται “σύντομα”.

Γράφει κάποιος « έρχονται κρεμάλες…σύντομα».

Ο άλλος « α ρε λαμόγια θα πληρώσετε…σύντομα».

Κάπου αλλού διαβάζω «δεν θα σας χωράει ο τόπος…σύντομα!»