Για τη ΖΩΗ ΜΑΣ!!!!

http://wp.me/pWOiz-EpK

-Φοβάσαι;

-Πολύ…εσύ;

-Τρέμω…

-Γιατί είσαι εδώ τότε;

-Γιατί είσαι κι εσύ.

-Η παρουσία μου σου δίνει θάρρος;

-Ο κοινός σκοπός. Κυρίως όμως… η στέρηση.

-Στέρηση;

-Της ελευθερίας. Της ελπίδας. Των ονείρων…

Είκοσι χρονό παλικαράκι!

γραφει ο αρισταρχος

Παρασκευή βράδυ περίπου δώδεκα τα μεσάνυχτα. Η μητέρα μου πέφτει κάτω με ισχυρούς πόνους στο μέρος της κοιλιάς. Σηκώνω το τηλέφωνο και σχηματίζω το 166. Μαθαίνω πως εφημερεύει το ΑΧΕΠΑ και ξεκινώ.

Την παίρνουν αμέσως μέσα για εξετάσεις  κι εγώ παρέα με τον δεκάχρονο γιό μου, που επέμενε να έρθει μαζί μας, καθόμαστε σε ένα από τα παγκάκια του διαδρόμου. Ο κόσμος δεν είναι πολύς. Και όλοι νυσταγμένοι ταλαιπωρημένοι και κανείς όρεξη για κουβέντα. Τέτοιες ώρες σε τέτοιο μέρος τι όρεξη μπορείς να έχεις. Το μόνο που σε νοιάζει είναι να φύγεις από κει όσο πιο ανώδυνα γίνεται και όσο πιο γρήγορα μπορείς.

Μυρουδιές περίεργες, αποκρουστικές πλημμυρίζουν την ατμόσφαιρα και όλα σου φαίνονται σαν να έχουν μικρόβια, αρρώστια. Νοσοκόμοι, γιατροί με άσπρες,πράσινες  και μπλε στολές με ακουστικά γύρω απ’ τον λαιμό πηγαίνουν πέρα δώθε από την μια πόρτα στην άλλη, και είναι πολλές. Πάρα πολλές. Και συ εκεί, να γίνεσαι μάρτυρας της αγωνίας ανθρώπων με επείγοντα περιστατικά.

Σήμερα θα μιλήσουμε για τα… ζώα

Γράφει η ΣΟΦΗ

Όχι, όχι, μην βιάζεστε.. δεν θα διαβάσετε κάποιο βουκολικό κείμενο.. δεν θα σας μιλήσω για τα βουνά και τα λαγκάδια μας, τους ποταμούς και τις λίμνες, για τα δάση, την χλωρίδα και την πανίδα της χώρας μας,  αν και θα χρησιμοποιήσω τη φύση γύρω μας ως επιχείρημα..

Αυτό που μου αρέσει περισσότερο να παρακολουθώ στην τηλεόραση (γιατί πιστέψτε με, τίποτε άλλο δεν αξίζει) είναι τα ντοκιμαντέρ για τα ζώα.. μου αρέσει να παρακολουθώ και να μαθαίνω πως ζουν, πως κινούνται, πως κυνηγούν, πως οργανώνονται, πως επιβιώνουν, πως αγαπιούνται, πως αναπαράγονται..

Κάποιες φορές η πραγματικότητα είναι πολύ χειρότερη…

http://wp.me/pWOiz-Edw

-Καλημέρα σας!

-Καλημέρα.

-Θα μπορούσα να μιλήσω με τον κύριο Μιχάλη Παλαιοτρόμπα;

-Δεν είναι εδώ αυτή τη στιγμή. Θέλετε να μου πείτε ποια είστε;

-Κομματογιδίλου Μαρλέν ονομάζομαι και σας τηλεφωνώ από το πολιτικό γραφείο  του κυρίου Εφιάλτη Νενέκογλου.

-Και τι θέλετε;

-Να του ευχηθούμε χρόνια πολλά για την ονομαστική του εορτή…

Βουλή ή Σουλεϊμάν;

γραφει ο αρισταρχος

Να χαρώ δημοκρατία. Ανεξάρτητη και πλουραλιστική. 300 γνώμες ελεύθερες και υπεύθυνες. 300 αντιπρόσωποι των Ελλήνων πολιτών ψήφισαν αυτό που ήθελαν οι …αρχηγοί τους. Χειροκρότησαν ότι τους είπαν και πάει.

Όσοι είπαν άλλο από αυτό που τους επεβλήθη απλά διαγράφηκαν δημοκρατικότατα. Ήταν λέει θέμα ζωής και θανάτου. Τότε να τους καταργήσουμε και να κάνουμε μια προεδρική δημοκρατία με υπερ-αυξημένες εξουσίες στον πρόεδρο και οι αντιπρόσωποι απλοί κομιστές των αποφάσεων των διοικητικών διαμερισμάτων της χώρας.

Ζωντανά η συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής για τα μέτρα του Μνημονίου 3

Παρακολουθείστε ζωντανά από την ολομέλεια της Βουλής:

Δείτε ζωντανά τις κινητοποιήσεις κατά του Μνημονίου 3

Είμαι ο Έλληνας Ευτύχιος

γραφει ο αρισταρχος … και το αφιερωνει στο σημερινό μνημόσυνο3

Γεννήθηκα στην νύφη του Θερμαϊκού μια θεοσκότεινη μαυρισμένη νύχτα. Ζόρισα την μάννα μου βγαίνοντας και λένε πως αν ζορίσεις την γέννα σου γίνεσαι …ζόρικος. Έτσι έγινα, έτσι έζησα.

Παραμύθια! Μην τα πιστεύετε όλα. Ήμουν και είμαι καλός, μαλακός και δεκτικός σ’ όλα. Ένας πραγματικός σύγχρονος Έλληνας. Ένας καναπεδάκιας.  

Ο νουνός μου είχε περίεργη αίσθηση χιούμορ. Έτσι στα τρίμηνά μου και πριν την βάπτιση μούριξε μια σβουριχτή κατραπακιά και μούμεινε από τότε το κρανίο πλατύ σαν Γιαννιώτικος νταμπλάς(άει και κουλουρτζής στην πόλη). Ύστερα αναφώνησε σαν νέος Καίσαρ “τυχερός νάναι ο Ευτύχιος!” Έτσι με βάπτισε! Αμέσως τα παιδάκια χτύπησαν τις φτέρνες στον ώμο τους και ξαμολήθηκαν να βρουν στο σπίτι τον πατέρα μου. Κι εκείνος, δήθεν τάχαμου δεν γνώριζε το όνομα, έσκαγε στα γέλια και τα μοίραζε δεκάρες και εικοσάλεπτα. Έτσι για το αντέτι, για το τυχερό του Ευτύχιου.

Στην ουρά, στο ταμείο του Super Market

γράφει ο Αρίσταρχος

Αράδιαζε με σιγουριά πάνω στην μεταφορική ταινία τα ψώνια που είχε μαζέψει στο καροτσάκι. Ατέλειωτα τα εφόδια, γέμισε η ταινία. Γεμάτο και το καρότσι. Έριξε μια ματιά στην κυρία που ήταν μετά από αυτήν. Κρατούσε στα χέρια της ένα γάλα κι ένα γιαουρτάκι. Χαμογέλασε και της είπε ευγενικά. “Παρακαλώ περάστε, έχετε μόνο δύο πράγματα”. Εκείνη αρνήθηκε μ’ ένα ξερό “όχι, ευχαριστώ” και βάλθηκε να κοιτά τα ξένα ψώνια με αυστηρό ύφος.

Τα μάτια της χτενίζαν ένα προς ένα όλα τα προϊόντα. Το σκελετωμένο της πρόσωπο σκαμμένο απ’ τα χρόνια γινόταν ακόμη πιο άγριο από το συνοφρύωμα για την ξένη αφθονία. Φορούσε ένα φουστάνι φτηνιάρικο αγορασμένο μάλλον από λαϊκή και τα μαλλιά της ψαρά, άβαφα την έκαναν να φαίνεται πολύ μεγαλύτερη από την πραγματική της ηλικία .

Από το σκοτάδι στο θαύμα !!!!!!

http://wp.me/pWOiz-DUF

Σήμερα θα προσπαθήσω να γράψω με εκείνο τον τρόπο που μου έσωσε την Ζωή
Ποιος είναι ο τρόπος; Μα φυσικά να αποτυπώσω με λόγια, της ψυχής μου τις φωνές , να μοιραστώ δηλαδή μαζί σας λίγη από της ζωής μου την κόλαση που τόσο πολύ μοιάζει με την σημερινή πραγματικότητα των πιο πολλών κοινών ομοίων μου θνητών μπας και βρούμε λίγο κουράγιο για να ζήσουμε ανθρώπινα
Αν και τρέμουν τα χέρια μου αυτή την στιγμή θα εκθέσω τον εαυτό μου και όπου βγει.

Ας τους φωτίσει ο Θεός ($) και να ψηφίσουν τα τελευταία μέτρα…

http://wp.me/pWOiz-DPJ

Δεν μπορώ άλλο θα σκάσω από την αγωνία μου για αυτά τα τελευταία μέτρα που θέλει να ψηφίσει η κυβέρνηση για το καλό μου και να σωθεί επιτέλους η χώρα μου.
Δεν αντέχω άλλο να βλέπω αυτούς τους καμένους να ξεσηκώνουν και να διαβάλουν με κάτι ιστορίες συνωμοσίας τους βουλευτές λεβέντες που θέλουν να με σώσουν από το λόμπι της δραχμής

Εγώ κάνω προσευχή κάθε μέρα να περάσουν τα μέτρα  να πάρουμε την δόση μας και να μείνουμε στο ευρώ
Θυμάμαι αλώστε εκείνα τα δύσκολα χρόνια της δραχμής που σκοτωνόμουν στην δουλειά για να βγάλω 200 δραχμές και να πιω έναν καφέ ενώ τώρα τι αξία έχουν τα 2 ευρώ (χ340=680); αφού έτσι και αλλιώς δεν σκοτώνομαι στην δουλειά λόγω τεράστιας ανάπτυξης αλλά μου τα δίνει ο συνταξιούχος πατέρας μου.

Κάθε αυτοκτονία καρφί στον σταυρό τους

γραφει ο αρισταρχος

(αφιερωμένο σ’ όλους πριν την απελπισία)

Κολημμένος πάνω σε τρεις λέξεις νιώθεις πως κάτι σε τραβάει στην άβυσσο που επέλεξες σαν λύση. “πρέπει να τελειώνω”.

Τα μέτρησες και τα ζύγισες άπειρες φορές τον τελευταίο χρόνο. Η απόλυση, η διάλυση και ύστερα η ξευτίλα. Πάνω από τις δυνάμεις σου, πάνω από τις αντοχές σου. Κυνηγημένος από τις υποχρεώσεις και τις “τύψεις” που δημιούργησε η υπερευαισθησία σου για την ανέχεια ανθρώπων ολοκληρωτικά κρεμασμένων πάνω στις πλάτες σου. Δεν άντεξες και κατέθεσες τα αμυντικά σου όπλα. Το ισχυρότερο από τα γενετήσια ένστικτά σου η επιβίωση, κατέρρευσε! Έμεινες γυμνός και απορημένος να κοιτάς το μίζερο είναι σου.

Πουθενά η βοήθεια, η αρωγή. Τα έψαξες με αγωνία και πανικό. Έτρεξες σπάζοντας αστραγάλους, σκίζοντας παπούτσια, διανύοντας χιλιόμετρα. Τα λίγα ψίχουλα κάποιου επιδόματος ανεργίας δεν περίσσεψαν να καλύψουν το φροντιστήριο του μεγάλου ούτε καν αυτό το Aerolin, για το άσθμα της μικρής.  Σύντροφος σ’ αυτή την ερεβώδη πορεία ο σύντροφος της ζωής σου.

Η “ρεπούσειος” προπαγάνδα περνά στα σχολεία… Αποκαθήλωσε εικόνες διευθυντής γυμνασίου στα Τρίκαλα Ημαθίας!

http://wp.me/pWOiz-DGI

Η φασιστική και ισοπεδωτική προπαγάνδα της Δραγώνα και της Ρεπούση που ζητούν να καταργηθούν όλα τα εθνικά και θρησκευτικά σύμβολα από την εκπαίδευση, χάριν δήθεν του σεβασμού προς την διαφορετικότητα, φαίνεται να βρίσκει ανταπόκριση σε “προοδευτικούς” εκπαιδευτικούς…

Η ”μεγάλη” παρέλαση – η μεγάλη γελοιότητα…

http://wp.me/pWOiz-Dyh

”Τιμούν” τους νεκρούς του ’40, αυτούς που έδωσαν τα πάντα, για να αποτρέψουν την υποδούλωση της χώρας, εκείνοι που υπέγραψαν την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας και σκύβουν και προσκυνούν το νέο Χίτλερ, για τριάντα αργύρια. ”Τιμά” λέει την ελληνική σημαία ο Κάρολος Παπούλιας, το ”σύμβολο”, λέει, ”της δημοκρατίας και της ενότητας του ελληνικού λαού”!

Αυτός που υπέγραψε όλα τα προδοτικά διατάγματα που παρέδωσαν την Ελλάδα στους ξένους και την έφεραν ξανά στην εποχή της Τουρκοκρατίας. Αυτός που κοιτά και υπογράφει την κατάλυση του Συντάγματος και της δημοκρατίας, ανησυχώντας μόνο για την άνοδο των ”ακροδεξιών” που απειλούν τη ”δημοκρατία”! Ποια δημοκρατία και ποιος πρόεδρός της; Αυτός που αποκαλείται από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού ”προδότης” και πηγαίνει να ”τιμήσει” τους νεκρούς του ’40 – ωραία τιμή τους αποδίδει.. -, αποκλείοντας με ΜΑΤ και στρατό το λαό – ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΤΟ ’40! -, από το ναό του Αγίου Δημητρίου και από την παρέλαση; Ποιος πρόεδρος δημοκρατίας θα το δεχόταν αυτό;

Θα μείνω εδώ και θα υπάρχω όπως μπορώ…

http://wp.me/pWOiz-DwN

Ξεκινάω να γράφω αυτό το κείμενο χωρίς να ξέρω που θα με βγάλει στο τέλος
Απλά έχω την αρχή και όλα τα άλλα ας βγουν και ας φανερωθούν μόνα τους.
Τον τελευταίο καιρό βιώνοντας όλη αυτήν την τρελή κατάσταση νοσταλγώ τα παιδικά μου χρόνια τα οποία δεν ήταν εύκολα αλλά ήταν ανθρώπινα….